رواية الغريبة(الفصل الحادي والعشرون إلى التاسع والعشرون) بقلم مروة

ايه هو سيادتك عندك مانع
فارس اه طبعا احنا ورانا شغل.
نظر حازم لنهله.
نهله معلش يا حازم احنا فعلا ورانا شغل و اكيد انت كمان وراك حاجات تعملها.
حازم ماشى.. بس خليكى فاكراها.
ضحكا فارس و نهله و غادرهما حازم.
دخل الفيلا ليجد والدة نهله قد استيقظت و تناولت فطورها و جالسه تشرب الشاى.
حازم صباح الخير يا طنط.
ام نهله صباح الخير يا حبيبى.
حازم لو عندك وقت كنت عاوز اكلمك شويه.
ام نهله اكيد يا حبيبى يعنى انا ورايا ايه.
حازم طيب ممكن حضرتك تدخلى معايا المكتب عشان نتكلم براحتنا.
ام نهله ماشى يا ابنى.
دخلا المكتب.
ام نهله مالك يا حازم قلقتنى
حازم لا لا متقلقيش مفيش حاجه.
ام نهله طيب فهمنى فى ايه
حازم بصراحه عاوز اتكلم مع حضرتك فى موضوع مهم يخصنى انا و نهله.
ام نهله خير.
حازم انا بحب نهله و هى كمان و انا محبتش ان يبقى بينى و بينها حاجه انتى مش عارفاها. ربنا عالم انى بحافظ عليها و انى متكلمتش فى اى حاجه خالص غير امبارح و مجرد متأكدت من مشاعرها بعرفك.
ام نهله انا محترمه صراحتك و وضوحك معايا بس دلوقتى بقى فى مشكله فى وجودكم مع بعض فى نفس البيت.
حازم ليه بس. انتى مش واثقه فينا
ام نهله الموضوع مش موضوع ثقه بس اى اتنين بينهم مشاعر وجودهم فى مكان واحد مع بعض خطر.
حازم خليكى معانا هنا.
ام نهله مينفعش انا مش متعوده غير على بيتى.
حازم و دا كمان بيتك.
ام نهله لا يا حازم انا و انت عارفين كويس ان البيت دا بالذات عمره ما كان بيتى و عمرى ما هقدر اعتبره بيتى. انا لولا ان بنتى فيه مكنتش قدرت ادخله تانى ابدا.
حازم انا فاهمك. بس اعمل ايه دلوقتى. انا كنت صريح معاكى عشان تبقى على علم بكل حاجه.
ام نهله انا فاهمه.. بس فى الحاله دى مضطره اخد نهله معايا و انا راجعه.
حازم لا ربنا يخليكى. انا ما صدقت لاقيتها و بعدين هى مرتبطه بشغل هنا.. طيب انا مستعد انى اخطبها لو انتى موافقه و نلبس دبل و ساعتها مش هيكون فى مشكله.
ام نهله لا الخطوبه متنفعش.
حازم طيب اعمل ايه انا مستعد اتجوزها دلوقتى بس هى استحاله هتوافق بالسرعه دى.
ام نهله طبعا دى بنتى و انا عارفاها.
حازم طيب اعمل ايه. اللى انت تقوليه انا موافق عليه.
ام نهله نخلينا فى حل وسط. تكتبوا كتابكم بحيث ان نهله تقدر تفضل هنا و فى نفس الوقت تتعود عليك اكتر و تحس انها بتمر بفترة خطوبه من غير قيود و مسئوليات الجواز.
حازم يا ريت.. انا بالنسبه لى موافق بس خايف هى متوافقش.
ام نهله نحاول معاها.. انا ممكن اكلمها.
حازم لا معلش خلينى انا اكلمها الاول عشان متقولش انى طنشتها و مهتمتش برأيها و كلمتك على طول لأنها حساسه اوى من النقطه دى.
ام نهله عندك حق.. خلاص اتكلم انت معاها.
حازم لو وافقت على اخر الاسبوع دا نكتب الكتاب.
ام نهله ان شاء الله.
انهت نهله عملها بالحديقه و صعدت لغرفتها كى تبدل ثيابها و تنزل لحازم لتحدث احمد و تعتذر عن طلبه.
استيقظت كلا من نغم و ندى و نزلا لتناول الفطور ثم جلسا مع ام نهله ليتحدثا معها و يتسلوا جميعا فى اخر يوم من ايام عطلة نهاية الاسبوع.
الفصل الرابع و العشرون
انهت نهله حمامها و ارتدت بنطلون جينز غامق و قميص ازرق فاتح و رفعت شعرها ذيل حصان و تركت خصلات بسيطه على جبهتها ثم وضعت القليل من الميك اب. كانت رقيقه و جميله و تبدو كفتاة صغيره رغم انوثتها الواضحه. ذهبت للمكتب لترى حازم.
عندما دخلت استقبلها حازم بإبتسامه ترحيب.
حازم تعالى يا قمر.
دخلت نهله مبتسمه.
حازم عاوز اقولك حاجه بس افهمى كلامى صح و متزعليش انا بجد بحمد ربنا انك مكنتيش بتهتمى بلبسك قبل كدا و كنتى لابسه النظاره الكبيره دى على طول.
نهله بإستغراب ليه
حازم حاسس ان ربنا كان مخبيكى عن عيون الناس كلها عشان محدش ياخدك منى.
نهله مكنتش وحشه للدرجه دى يعنى انا بس مكنتش بهتم بنفسى.
حازم كنتى قمر بس مستخبى و الناس مش شايفاه.
نهله طيب بطل بكش عشان مش لايق عليك. انت المفروض راجل عاقل.
حازم مبتسم عاقل مع اى حد الا حبيبتى.
نهله طيب يالا نعمل المكالمه اللى عاوزنى اعملها قبل ما تتجنن بجد.
حازم يييييييييييييي فكرتينى.
نهله يعنى كنت ناسى يبقى نأجلها.
حازم لا متتلككيش مكنتش ناسى بالعكس كنت مستنيكى لكن لما دخلتى عليا و شوفتك نسيت.
نهله طيب انا هتكلم بس خليك ساكت عشان ميحسش ان فى حد جنبى.
حازم ما يحس و لا يتهبب انتى هامك فأيه.
نهله حازم بطل جنان و متخليش شكلي يبقى وحش.
حازم خلاص هسكت بس افتحى الاسبيكر عشان اسمع كل حاجه بيقولها.
نهله لا طبعا.
حازم لا هتفتحيه.
نهله هتتنرفز على الفاضى.
حازم يعنى انتى عارفه ان هيتقال كلام ينرفزنى.
نهله يييييي خلاص انت حر.
مسكت تليفونها و بدأت تحدثه من الاسبيكر.
نهله صباح الخير يا استاذ احمد.. انا نهله.
احمد صباح الورد و الفل و الياسمين.. انا مش مصدق نفسى انى بتصبح بالصوت الجميل دا.
كان حازم قد فقد أعصابه بعد هذه الجمله و هم بأن يتكلم و لكنها اشارت له بترجى ان يصمت.
نهله استاذ احمد ملهاش لازمه الطريقه دى. انا بكلمك عشان ارد عليك فى العرض اللى عرضته عليا.
احمد يا رب يكون خير و اسمع احلى خبر فى حياتى.
نهله انا اسفه انا مش هقدر اقبل و اتمنى ربنا يرزقك باللى احسن منى.
احمد انا مش عاوز غيرك انتى تنورى حياتى و دنيتى. فكرى تانى انتى مستعجله ليه انا مستعد استناكى.
كان حازم قد فقد اعصابه.
حازم ما قالتلك خلاص مفيش نصيب انت مبتفهمش!
احمد مين اللى بيتكلم.
حازم انا حازم يا سيدى و خلاص كفايه كدا احنا اسفين معندناش بنات للجواز. سلام عليكم.
و اغلق الخط.
نهله انت ليه كلمته كدا ما انا كنت هقفل معاه. 
حازم لانه بيستهبل و زودها و انا كنت عارف انه هيعمل كدا و عشان كدا كنت عاوز انى انا اللى اكلمه من الاول.
نهله يا سلام لما كل دا حصل و مكنتش انت اللى بتكلمه طول المكالمه امال لو كنت انت اللى اتصلت بيه كان هيحصل ايه. انت ناسي ان بينكم شغل.
حازم يولع الشغل.. نهله لازم تعرفى انى فى الحاجات دى معنديش هزار و استحاله هقبل ان واحد يكلمك بالطريقه دى.
نهله بدلع طيب انت ليه متعصب دلوقتى مش انت عملت اللى انت عاوزه و هزأته.
حازم ايوا بس لسه متنرفز من الموقف.
نهله خلاص هسيبك تقعد لواحدك عشان تهدى.
مسكها من يدها و قربها منه.
حازم لا خليكى كدا ههدى اكتر.
نهله متبصليش كدا.
حازم اتضايقتى.
نهله لا بس اتكسفت.
رفع وجهها بيده و نظر فى عيونها.
حازم مش قولتلك لازم تتعودى.
ابتسمت بخجل.
تنهد حازم بقوه قائلا بحبك.
نهله و انا كمان.
حازم مبتسما طيب ايه رأيك نخرج سوا شويه.
نهله متفقه مع فارس هخرج معاه.
حازم يادى فارس اللى ناططلى فى كل حاجه.
نهله انت مكنتش قايلى اننا هنخرج.
شعرت ان حازم غضب مجددا.
نهله انت زعلت
حازم اكيد.
نهله بس انا اتفقت معاه من الاول.
حازم ايوا بس الوقت دا المفروض نبقى مع بعض و خصوصا ان دا اول يوم لينا مع بعض بعد ما اعترفنا لبعض بمشاعرنا.
ادار وجهه بعيدا عنها بغضب فأعادت وجهه اليها و نظرت فى عينيه و ابتسمت قائلة خلاص ادينى 5 دقايق هطلع اعتذر لفارس و اجيب شنطتى و اجيلك نخرج زى ما انت عاوز.
ابتسم لها حازم و قرب يدها من فمه و لثمها برقه.
ارتجف جسد نهله و سحبت يدها و جرت مسرعه خارج المكتب.
عادت بعد دقائق قليله و خرجا سويا.
نهله هنروح فين
حازم عاوزه تروحى فين
نهله مش عارفه اى مكان بس المهم نتبسط.
حازم طيب هاخدك كافيه حلو نقعد فيه لأننا عاوزين نتكلم شويه فى هدوء.
نهله اوكى.
ذهبا إلى المكان الذى اخبرها عنه و طلبا شيئا ليشرباه.
حازم عجبك المكان
نهله اه لذيذ اوى و الميوزك جميله.
حازم و الله انتى اللى جميله.
نهله مبتسمه كنت عاوز تكلمنى فأيه
حازم مبتسما اتكسفتى.
ابتسمت نهله له.
حازم عاوز اكلمك فى انى بحبك و بموت فيكى و نفسى على طول تبقى معايا.
نهله طيب ما انا على طول معاك.
حازم لا اكتر من كدا كمان.
نهله ازاى.
حازم يعنى نعلن رسمى للكل اننا بنحب بعض و عاوزين نكون لبعض.
نهله قصدك ايه
حازم نتجوز.
نهله ايه.. احنا لحقنا دا انت لسه قايلى انك بتحبنى امبارح.
حازم طيب و انتى محتاجه الوقت فأيه. لسه هتسالى عنى يعنى و لا انا هكون مستقبلى.
نهله محتاجين نتعود على بعض اكتر.
حازم هنكتب كتابنا لفتره لحد ما تحسى انك جاهزه اننا نتجوز و انك اتعودتى عليا بشكل كافى.
نهله لا لا انت اكيد بتهزر دا انا لو قولت لماما كدا هتقول عليا مجنونه.
حازم بالعكس هى موافقه.
نهله موافقه ازاى من غير ما نقولها.
حازم انا اتكلمت معاها.
نهله ايوا يبقى دا اقتراحها.
حازم هى معاها حق. 
نهله حق فى ايه
حازم بعد ما حسينا بحبنا لبعض مينفعش نبقى قاعدين فى بيت واحد من غير ارتباط و انا حبيت اعرفها عشان كدا لانى مش عايز احس اننا بنعمل حاجه غلط او فى السر.
نهله ايه اللى هنعمله غلط.
حازم لو انتى ضامنه نفسك انا بصراحه مضمنش نفسى. انا عاوز لو مسكت ايدك محسش انى بعمل حاجه غلط. عاوز الناس كلها تعرف انك حبيبتى و ليا و محدش يفكر فيكى بأى شكل من الاشكال. صدقينى دا هيكون احسن لينا احنا الاتنين.
نهله مش عارفه يا حازم.
حازم ايه اللى مش عارفاه انتى لسه شاكه فى مشاعرك
نهله لا.
حازم طيب يبقى ايه المشكله. مش واثقه فيا
نهله لا طبعا.
حازم طيب ايه مشكلتك.
نهله حسيت انى اتفاجأت و اتخضيت.
حازم مفيش حاجه تخض بالعكس.. وافقى عشان نقدر نجهز الاجراءات قبل نهاية الاسبوع قبل ما مامتك تسافر.
نهله اسبوع انت بتهزر.
حازم ليه انتى محتاجه الوقت فأيه. انا قولت اسبوع عشان بس الورق و الاجراءات و التحاليل و الحاجات اللى بتطلب دى لكن انتى بالنسبه لك هتجهزى نفسك بسهوله.
نهله انت مجنون.
حازم مبتسما انتى اللى جننتينى.
نهله موافقه.
نظر لها بحب و مسك يديها الاثنان بين يديه.
حازم انتى احلى حاجه فى حياتى.
نهله ربنا يستر.
حازم من ايه
نهله من السرعه دى.
حازم متخافيش كدا احسن خلينى اخد راحتى.
نهله لا متحلمش.
حازم هنشوف بعدين.
تمشا سويا لبعض الوقت و استمتعا بوقتهما و ضحكا و تبادلا القصص عن ما مرا به قبل لقائهما ثم عادا إلى المنزل ليخبروا الجميع بقرارهم.
جمعوا الجميع و بدأ حازم فى الكلام.
حازم يا جماعه انا و نهله عاوزين نقولكم حاجه.
ندى خير.
حازم انا و نهله بنحب بعض و اعتقد دى حاجه كلكم عرفتوها و طبعا عشان وضعنا اننا كلنا عايشين مع بعض فهيبقى غريب اننا نبقى فى بيت واحد من غير حاجه رسمى بيننا عشان كدا قررنا نكتب كتابنا و دا طبعا بعد ما اتكلمت مع طنط و هى وافقت عرضت على نهله و بعد ما طلعت روحى وافقت.
قفزت ندى من مكانها لتحتضن نهله و تهنئها.
فارس و الله انا مبقتش عارفك.. جامد يا معلم ايوا كدا متضيعش وقت و متضيعهاش من ايدك.
بارك الجميع لهما و هنئوهما.
حازم جهزوا نفسكم عشان ان شاء الله كتب الكتاب هيكون الخميس الجاى.
فرح الجميع بالخبر و بدأوا فى التحضيرات لهذه المناسبه منذ هذه اللحظه. و كانا نهله و حازم مشغولين بإنهاء الاجراءات قبل يوم الخميس.
الفصل الخامس و العشرون
حضر أدهم إلى القاهره يوم الثلاثاء مساءا هو و والدته و اقاما فى الشقه التى جهزها له حازم كما وعده لكى يتمكن بدء العمل معهم فى الشركه. و ذهبا إلى الفيلا صباح الأربعاء كى تزور امه خالته و يذهب هو مع ندى إلى الشهر العقاري. 
استقبلتهما ندى بترحاب شديد و احبتها والدته كثيرا و كان واضح من طريقتها مع ندى ان ابنها قد حدثها عنها.
ذهبا ندى و ادهم و انهيا مشوارهما فى الشهر العقاري حيث قام بتسجيل كل كتاباته بإسمه ثم ذهبا لتناول الغذاء سويا فى احد المطاعم الجميله.
جلسا متقابلين و طلبا من النادل احضار الطعام لهما ثم بدأ الحديث بينهما.
ادهم من اول ما جيتلكم الصبح و احنا يا اما حد معانا يا اما بنعمل اجراءات ملحقتش ابصلك و اشبع منك.. وحشتينى اوى اوى بجد.
ندى مبتسمه و انت كمان.
ادهم متتخيليش اد ايه مبسوط انى هبقى هنا و هقدر اشوفك دايما بعدنا عن بعض كان بيعذبنى.
ندى بس احنا كنا بنتكلم على طول.
ادهم من غير ما اشوف عيونك و لا ضحكتك و لا اقدر حتى المس ايدك.
ندى بخجل بس وجودك معايا مش هيخليك تلمسها.
ادهم انا كفايه عليا انى المسها حتى لو ثانيه بسلم عليكى فيها.
ندى بدلع يبقى مش هسلم عليك.
ادهم مبتسما لسه مش حاسه انك قادره تحكمى على مشاعرك لحد دلوقتى
ندى كلامى معاك كل يوم و وجودى معاك دلوقتى استحاله كان هيحصل لو مكنتش حددت مشاعرى.
ادهم مبتسما بحب طيب و كتير عليا انى اسمعها منك.
ندى متصنعه عدم الفهم ايه دى اللى عاوز تسمعها.
ادهم انتى فاهمه كويس.. مش عاوز اقولك تقولى ايه بس قوليلى حاسه بأيه.. انا بالنسبه لك اخ و لا صديق و لا ايه
ندى مبتسمة بخجل انت عارف انك حبيبى.
ادهم الله اكبر.... اخيرا نطقتى.. طيب ما تكملى جميلك و تقولى بحبك عشان يبقى اليوم جامد.
ندى بخجل بحبك.
ادهم عاوز اصرخ دلوقتى و اقول للناس كلها ان البنت اللى زى القمر دى بتحبنى انا.
ندى طيب ما انت كمان زى القمر.
ادهم يا روحى انتى.
ابتسمت ندى بخجل.
ادهم و حياتك عندى لاشتغل بكل قوتى فى الشركه عشان اثبت نفسى و فى اقرب وقت هتكونى فى حضنى.
ندى بخجل ايه اللى انت بتقوله دا
ادهم خلاص هتجنن و ان شاء الله فى اقرب وقت هتكونى مراتى و معايا على طول. و بعدين انا معنديش كتب كتاب زى نهله و حازم كدا احنا فى اقرب وقت استقر فى الشركه نتخطب و بعدين جواز على طول.
ندى و ليه مستعجل كدا.
ادهم لما تكبرى هبقى اقولك.
ابتسمت ندى بخجل.
استعد الجميع لكتب كتاب نهله و حازم يوم الخميس و بالفعل تم كتب الكتاب بعد صلاة المغرب و كانت نهله